Dziś z rana usłyszałam od koleżanki że dziś jest Bloody Monday, czyli dzień w roku w którym popełnia się najwięcej samobójstw. Nie znajduję potwierdzenia w googlach, ale od samego rana humor miałam nader psychodeliczny. Zderzenie z rzeczywistością po tygodniu nieobecności jest zawsze ciężkie, ale tym razem było nadwyraz cięzkie. Ilość spotkań przygniotła moją głowę. Już proste sprawy są dla mnie awykonalne. Whatever, jak mówi M. sram na to :)
Aby odreagować ciężki żywot postanowiłam pójść na siłownię. Odrobina wysiłku zawsze daje mi oczyszczenie duszy. Moją ulubioną muzyką do ćwiczeń jest soundtrack z Cruel Intentions. Ciekawe, ludzie zwykle lubią ćwiczyć przy power disco, ja muszę inaczej. Niestety zaczęły mnie na tej siłce boleć nerki... Kolega stwierdził że to od odwodnienia... hmmm, niech ja sobie przypomnę niedzielny poranek - tak to wtedy mogły zaistnieć okoliczności ku temu.
Po siłowni, która niestety wiele nie pomogła na poprawę mojego humoru postanowiłam zadzwonić do P. który jest w delegacji w Wawie. Puściłam muzyczkę, odpaliliśmy petka i zaczęliśmy swoje wywody jak nam bardzo w życiu źle. Jadąc w kolejną ciekawą miejscówkę odkryliśmy że Pololot totalnie nie ma świateł. Mieliśmy zatem problem do rozwiązania i to dużo prostszy niż jak te rozkminiane wcześniej czyli "jak żyć". Akcja z wymianą żarówek była ponadprzeciętna, już nawet szukałam namiarów na elektrykomechanika. Pan ze stacji nawet docenił czasochłonność zabiegu. Dla tych którzy jeszcze nigdy nie wymieniali żarówek - a w dodatku 3 na raz, taka mała podpowiedź - sprawdzajcie czy działają na włączonym silniku.
Cieszę się, że P. jest na świecie i że możemy tak samo fajnie pomarudzić jak i fajnie ze stanu marudzenia wprowadzić się w stan nieustannej głupawki dzięki małej rzeczy. Dziękuję też Pololotowi, codziennie mnie czymś zaskakując pozwala mi się rozwijąć!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz